Sophie & Bucherwelt: Wyniki wyszukiwania: gone zniknęli

Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania gone zniknęli, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty

Perdido Beach, Kalifornia. Zawieszenie broni. Pokój w ETAPie jest kruchy jak szkło.

Caine rządzi żelazną ręką. Sam nie może zaznać spokoju. Ustanowili nowe prawa, przetrwali głód, plagę kłamstw, wreszcie zarazę… Ale teraz bariera staje się czarna. ETAP ogarnia nieprzenikniona ciemność.

Ale mrok nie jest jedynym zagrożeniem. Giną zwierzęta i ludzie. Nieznana dotąd moc wywraca ich ciała na drugą stronę.

Im głębsze cienie, tym bardziej Ciemność rośnie w siłę. Ze swego leża w głębi ziemi Gaiaphage sięga po to, czego najbardziej pragnie. Po ludzkie ciało, w którym mogłoby się odrodzić.

Seria "GONE Zniknęli" jest bestsellerem na świecie. Wszystkie książki sprzedały się w milionach egzemplarzy na świecie. Seria zbiera też mnóstwo pozytywnych opinii w Polsce i ma grono oddanych czytelników, który wyczekują kolejnych części. A trzeba przyznać, że na Fazę Piątą trzeba było trochę poczekać. I tak samo będzie z kolejną częścią. Czy ta książka jest tak samo dobra, jak poprzednie? A może lepsza? Co takiego niezwykłego jest w serii GONE, że zdobyła aż taką popularność?

Trafiamy ponownie nad jezioro Tramonto, cztery miesiące po akcji z poprzedniej części. Przeniosło się tam sporo dzieciaków, którzy żyją pod opieką Sama. W Perdido Beach został Caine, który ogłosił się królem. Choć tak naprawdę nie ma całkowitej władzy. To Albert rządzi, ponieważ kontroluje żywność, to Samowi ufają, a Quinn dowodzi rybakami. Nie wspominając o Uzdrowicielce. Z tymi wszystkim osobami każdy się liczy i Caine o tym wie. A nad jeziorem Sam... po prostu się nudzi. Nie potrafi wytrzymać bezczynności i tego, że gdy nadchodzi ciemność, nie może ruszyć do walki, nie może nic zrobić, ponieważ jego umiejętność wytwarzania światła jest bezcenna. Ale z nią czy bez niej, ludzie zaczną głodować po kilku dniach, a wszyscy pamiętają, jak było w Fazie głodu i nikt nie chciałby dopuścić do tej sytuacji ponownie.

65 godzin, 11 minut

Tyle czasu zostało do kolejnego finału książki. Może się wydawać, że to mało czasu, niecałe trzy dni. Jednak w ciągu trzech dni wszystko może się zdarzyć. Przecież dorośli zniknęli w ułamku sekundy, więc co wydarzy się teraz? Prologiem jest relacja z zewnątrz i tymi właśnie fragmentami nie jestem zadowolona. Wcześniej owszem, był jeden fragment ze świata poza Kopułą, ale był tak przestawiony, że nie można było stwierdzić ze stuprocentową pewnością, że to jest prawdziwe. A teraz? Jak dla mnie książka straciła wiele na tajemniczości i mroczności. Nikt nie wiedział, co się dzieje z nastolatkami, którzy zniknęli w dniu swoich piętnastych urodzin, co się stało z rodzicami?

Ileż tysięcy godzin spędziła, próbując coś z tego zrozumieć, próbując prześledzić każde możliwe rozwiązanie? Martwi rodzice, żywi rodzice, rodzice w równoległym świecie, rodzice po lobotomii, rodzice wkreśleni zarówno z przeszłości, jak i z teraźniejszości.

26 godzin, 53 minut

Zawsze podobało mi się, że mimo tego, że to piąty tom serii, to wciąż pojawiają się nowi bohaterowie. Każdy z nich ma swoją odmienną historię, coś do powiedzenia. To jest naprawdę niesamowite i uważam, że wymagało sporo pracy. Nie da się od tak wymyślić, takiego świata, takiej historii, takiej osoby, a jeszcze do tego sprawić, żeby to wszystko miało sensu i ład. Dlatego podziwiam bardzo pana Granta. Jest świetnym pisarzem, wychodzi mu bardzo dobrze, to co robi. A cała historia jest tym lepsza, od wszystkich podobnych książek różni ją to, że tutaj nie wiadomo, czy wszystko zakończy się szczęśliwie. Życie jest brutalne, ciężkie i przytłaczające, głód towarzyszy bez przerwy wszystkim. Sama książka jest brutalna. Kto zginie w kolejnej części? Kto pogrąży się w depresji? Może ktoś popełni samobójstwo? Całą historię spowija płaszcz ciemności. Dlatego seria od początku wywarła na mnie duże wrażenie.

10 godzin, 27 minut

Moja historia z GONE zaczęła się jakiś czas temu. Pierwsze trzy tomy wyszły już w Polsce, ale ja nie paliłam się do ich czytania. Owszem opisy były ciekawe, a recenzje dobre, ale okładki... Bardzo mnie odpychały. W końcu niezniechęcona tym koleżanka przesłała mi e-booka. Zaczęłam czytać... i od razu świat ETAPu mnie pochłonął. Tego samego dnia zakupiłam wszystkie trzy części i zabrałam się za czytanie. I nagle okładki okazały się integralną częścią książki, świetnie do niej pasowały i teraz nie mogłabym sobie wyobrazić innych.

5 godzin, 12 minut

Jestem pod dużym wrażeniem Fazy piątej. Chociaż ta część wydaje się inna od pozostałych. Akcji jest oczywiście bardzo dużo aż do finału, ale mamy też dużo refleksyjnych myśli. Poznajemy głównych bohaterów jeszcze lepiej, zauważamy ich wewnętrzne przemiany i wszystko zyskuję głębie. Chociaż wyobrażałam sobie niektóre sprawy trochę inaczej, to akcja, jaką zaserwowała mi książka jest zdecydowanie lepsza od moich wyobrażeń. Najbardziej ucieszył mnie fakt, że jest o wiele więcej fragmentów z punktu widzenia Pete'a. Jest to mój ulubiony bohater i jak dla mnie nadal jest go za mało, ale i tak jestem zadowolona. Aż do trzeciej części nie było ich w ogóle. A Fazie Kłamstw tylko jeden fragmencik. A do tego Genialna nudna Astrid, nie była tak denerwująca. Sam Bohater też nie. Tylko Drake przeszkadzał mi, jak dawniej, jak jak widać wszyscy będą nam towarzyszyć aż do finału. Aż do Światła.

18 minut

Jestem zadowolona, że zostawiono orgynialny tytuł 'Ciemność'. W USA musieli zmienić 'Darkness' na 'Fear'(Strach), ponieważ tytuł był za długi. My jednak mamy tytuł, jaki był planowany, co jest według mnie świetne.

15 sekund

Polecam całą serię wszystkim! Jest niesamowita, wciągająca, brutalna, chora i nienormalna. I wszystkie te cechy cenią ją genialną! Sądzę, że nikt się zawiedzie się GONE, więc jeżeli jeszcze nie czytaliście żadnej Fazy, to zachęcam szybciutko nadrobić zaległości, a jeżeli ktoś zastanawia się nad kupnem kolejnej części, to mam nadzieję, że już więcej tego nie robi, ale już pędzi do księgarni.

Ogólna ocena: 10/10.

Tytuł oryginału: Fear. A GONE Novel.

Seria: GONE Zniknęli

Tom: 5

Liczba stron: 464

Data wydania: 30.05.2012

Wydawnictwo: Jaguar

Seria 'GONE Zniknęli' składa się z 6 tomów:

1. Faza pierwsza Niepokój

2. Faza druga Głód

3. Faza trzecia Kłamstwa

4. Faza czwarta Plaga

5. Faza piąta Ciemność

6. Faza szósta Światło

Recenzja została również opublikowana na portalu upadli.pl

Dzisiejszy post miał być zupełnie o czymś innym; nawet wzięłam książkę, o której chciałam napisać i położyłam przed sobą, ale gdy otworzyłam bloggera, jako tytuł wklepałam nie do końca to, co planowałam. Widać moje rączki lepiej wiedzą, o czym chciałabym teraz pisać oraz że pozostałe rzeczy mogą troszeczkę odsunąć się w czasie. Mam nadzieję droga eM, że mi to wybaczysz. Trzeba znaleźć po prostu więcej osób, żeby biedny Will nie był tak bardzo biedny.

Źródło: tumblr.com

Już pierwszy odcinek przywitał mnie napisem "Viewer Discretion Advised". Oczywiście zrozumiałam to nie tak, jak powinnam, ponieważ w istocie jest to ostrzeżenie stacji, że osoby o wrażliwych nerwach nie powinny tego oglądać. Podpisuje się pod tym rękami i nogami, ponieważ - jak na osobę nieoglądającą horrorów - jest to najstraszniejsza rzecz, jaką widziałam. Boję się spać po nocach(i to wcale nie dlatego, że oglądam wtedy Hannibala!). Wiecie jednak ta straszność to... w tym pozytywnym sensie. Nie mam pojęcia nawet, czy powinnam używać takich słów, ponieważ wydaje mi się, że samo zachwycanie się tym serialem jest trochę chore i nienormalne(też pozytywnie). Gdy więc będę teraz używać słów, które teoretycznie mają wydźwięk negatywny, będziecie już wiedzieć, że chodzi jednak o pozytywność. Chyba że zaznaczę inaczej.

jw.

Poznajcie Willa. Z wykształcenia jest wykładowcą, którego niezwykłą cechą jest nad wyraz rozwinięta empatia. Potrafi wczuć się on w najróżniejszych morderców i just-like-that wiedzieć, jak oni myślą. Dosłownie wślizguje się im do głowy; pewnie dlatego policja tak bardzo go lubi. To chyba jedne z dwóch moich ulubionych scen w serialu, gdy Will - jako zabójca - dokonuje wszystkich zbrodni, mówiąc na głos, co wtedy myślał. Słowa "this is my design" sprawiają już, że mam ciarki. Wiadomo jednak, że nie może się obyć takie działanie bez konsekwencji. Niestety tylko dla biednego Willa(biedny Will jest naprawdę biedny; niestety jest to jedno z wyrażeń, które sobie niedawno zaadoptowałam i nagminnie używam, kiedy pasuje i nie pasuje).

jw.

Drugim głównym bohaterem jest nowy psychiatra-przyjaciel Willa, czyli Hannibal Lecter. Zawsze w garniturze, zawsze spokojny i opanowany oraz... ciekawy. Nie mylić z ciekawskim! O ile Sherlock bardzo lubi popisywać się swoimi obserwacjami, jemu wystarczą tylko drobne manipulacje i czekanie na rozwój wydarzeń. Jest w tym po prostu mistrzem; dawno nie widziałam tak szatańskiej elegancji w działaniu.

Will i Hannibal tworzą razem niecodzienny duet. Z pozoru podobni, naprawdę zupełnie inni. Jednak poza sprawami kryminalnymi do rozwiązania łączy ich jeszcze jedna rzecz, a właściwie osoba... Ach, moja dusza fangirl darła się z radości. Jednak do czasu... Nie powiem ani słowa więcej, ponieważ już po pierwszym odcinku będziecie wiedzieli, co jest na rzeczy. Hannibal nazwał to jednak po imieniu!!!

*sobbing in the distance*

Dajmy już jednak spokój głównym postaciom. Ogólnie jest ich oczywiście więcej, jak agent specjalny Jack Crawford pracujący z Willem, czy Dr Alana Bloom wykładająca na tym samym uniwersytecie, jednak są oni po prostu przyćmieni przez ważniejsze postacie, a równocześnie dla mnie zwyczajnie nieinteresujący. Nie chodzi o to, że grają źle, ponieważ są cholernie przekonujący, co zwłaszcza Caroline Dhavernas (Alana) udowodniła w ostatnich odcinkach, ale równocześnie ja tego nie czuję; ich relacji. Inaczej ma się sprawa za to z Freddie Lounds, która wykonuje mój wymarzony zawód świata (jeszcze raz mamo, dlaczego idę na medycynę?); jest dziennikarką śledczą, jeżeli można to tak nazwać. Jednak zdecydowanie najciekawszą postacią drugoplanową jest Abigail Hobbs.

Gdy myślę o Teen Wolfie mam w głowie słowo creepy(polskie odpowiedniki nie oddają tego tak dobrze); za to przy "Hannibalu"(serialu) mam pełen zestaw słów: przerażający(mój faworyt), obrzydliwy, chory psychicznie. Pomyślałam sobie po drugim odcinku, że właśnie tak wyglądałoby GONE. Zniknęli, gdyby porządnie wzięto się za ekranizacji; plus fantastyczne wątki oczywiście, których tutaj nie znajdziemy, a jednak według mnie serial ma takie samo oddziaływanie; nieźle miesza w głowie i psychice. Naprawdę nie polecam oglądać tego w nocy; po pierwsze raz dwa będziecie maksymalnie rozbudzeni(nie da się inaczej, gdy ze strachu wybałusza się tak szeroko oczy; otwiera szeroko jest w tym przypadku zbyt eleganckim określeniem), po drugie to, co tam pokazują.... Najprościej mówiąc wszystkie te seriale kryminalne w stylu Elementary, Agenci NCIS itd. są elegancki i przyjazne dla oka; to kaszka z mleczkiem, a zbrodnie nawet nie wyglądają z tą całą rozlaną krwią nieestetycznie. Ktoś oberwał kulkę w łeb i po sprawie. Tutaj wszystko jest sto razy bardziej intensywne. Porównałabym to do Dextera, ale nawet tam nie jest to tak odrażająco przerażające(i tutaj nie myślę w pozytywach). Normalnie powiedziałabym nowy wymiar okropności zbrodni!!! Można też do tego zaliczyć obserwowanie, jak Will powoli zaczyna być przeciążony sprawami, które musi rozwiązywać.

jw.

Jedyne, co mnie nie usatysfakcjonowało to zakończenie, ale może dlatego, że go jeszcze nie przetrawiłam. Podobnie jak cały sezon było one umiarkowanie spokojne. Nie zobaczycie w Hannibalu wielu scen pościgów, czy biegania, od którego dostaje się samemu zadyszki. Nawet bohaterowie rozmawiają nieśpiesznie, a jednak jest to serial, w którym kolejne minuty zlatują niewiadomo kiedy. Naprawdę nie pamiętam, kiedy ostatni raz poruszyłam myszką i zobaczyłam, że minęło 35 minut, a ja miałam wrażenie, że dopiero oglądam to jakiś kwadrans(jako osoba, której wiecznie się gdzieś śpieszy, ciągle sprawdzam, ile filmu/serialu zostało do końca, tutaj tak nie robię; jakoś samo mija).

Wspominałam już, że niektóre słowa wydają się w przypadku "Hannibala" nieodpowiednie? Pozornie prosta sprawa: polecam, czy nie polecam. Jednak ten serial to zupełnie coś innego; jeszcze nie oglądałam czegoś takiego i nie mogę porównać(poza tym GONE. Zniknęli, ale to akurat książki), więc też płytkie słowo "polecam" jest tutaj absolutnie nie na miejscu. To trzeba samemu wybadać, posmakować. Ja pół roku temu zarzekałam się, że nie tknę Hannibala, bo wszyscy wiemy, że gustuje on w nie tym, co się przyjmuje; a teraz piszę o tym serialu po obejrzeniu pierwszego sezonu w mniej niż tydzień. Zwyczajnie powiem Wam tak... Bądźcie przygotowani psychicznie włączając sobie pierwszy odcinek, ponieważ czegoś takiego jeszcze nie widzieliście.

Ocena: 10/10.

Deviantart.com

Ogólne informacje
Adaptacja: Czerwony smok - Thomas Harris
Liczba sezonów: 2
Liczba odcinków na sezon: 13
Czas trwania odcinka: około 43 minuty.
Główne role:
Hugh Dancy - (biedny) Will Graham
Mads Mikkelsen - Dr Hannibal Lecter
Laurence Fishburne - Agent specjalny Jack Crawford
Caroline Dhavernas - Dr Alana Bloom
Hettienne Park - Beverly Katz
Lara Jean Chorostecki - Freddie Lounds
Aaron Abrams - Brian Zeller
Scott Thompson - Jimmy Price
Kacey Rohl - Abigail Hobbs

O mnie

“Reading is one of the joys of life, and once you begin, you can't stop, and you've got so many stories to look forward to.”

Znajdź mnie

Kontakt

Niedługo na blogu

Polecane

Archiwum

Ulubione

Deviantart