Sophie & Bucherwelt

Tytuł oryginału: A world without princes
Seria: Akademia Dobra i Zła
Tom: 2/3
Liczba stron: 438
Ocena: 8/10

"Akademia Dobra i Zła" to książka, której kontynuacji wyczekiwałam z prawdziwą niecierpliwością. Czułam, że "Świat bez książąt" będzie opowieścią równie baśniową, mroczną i wciągającą i oczywiście się nie zawiodłam, choć parę rzeczy nieźle mnie zaskoczyło. Co takiego skrywa drugi tom historii o niezwykłej przyjaźni?

Sofia i Agata jako pierwsze powróciły do domu z Akademii Dobra i Zła. To miało być ich szczęśliwe zakończenie, ich Długo i Szczęśliwie. Jednak powrót do normalnego życia nie jest taki, jak się spodziewały. Jedno nieopaczne życzenie sprawia, że wrota do magicznego świata ponownie się otwierają. Jednak również on jest zupełnie inny, niż pamiętają. Księżniczki oraz wiedźmy nie są już wrogami, lecz stanęły po jednej stronie przeciwko czarownikom i książętom. Nic nie jest już takie samo, a niebezpieczeństwo czai się tuż za rogiem.

“Gdy najlepsza przyjaciółka próbuje cię zabić, to potem wasz stosunki robią się odrobinę skomplikowane.”

Drugi tom "Akademii Dobra i Zła" spodobał mi się bardziej niż pierwszy, ponieważ różnił się od niego w dwóch zasadniczych sprawach. Po pierwsze nie było tutaj opisów, które przedstawiały dzień Sofii i Agaty krok po kroku i w zasadzie poza niewielkimi zmianami wypadały praktycznie tak samo, więc technicznie rzecz biorąc w pierwszej części tej historii jest całkiem sporo powtórzeń. Po drugie opowieść w "Świecie bez książąt" jest o wiele bardziej poukładana i nie miałam już mętliku w głowie, nie musiałam cofać się kilka stron do tyłu, aby zrozumieć, co się właściwie dzieje. Chaos został wyeliminowany i od razu historia staje się lepsza! A trzeba powiedzieć, że już "Akademię Dobra i Zła" mimo tych wad od razu bardzo polubiłam.

"Czarne charaktery nie rodzą się z miłości. Pojawiamy się na świecie z różnych niedobrych powodów. Rodziny czarnych charakterów są jak dmuchawce - nietrwałe i trujące."

1. Akademia Dobra i Zła - recenzja

2. Świat bez książąt

3. The Last Ever After

Czytając drugi tom "Akademii Dobra i Zła" kolejny raz rozmyślałam nad tym, jak nieładna jest okładka i doszłam do wniosku, że obrazki w książce nie oznaczają wcale, że jest ona skierowana dla dzieci, ponieważ to byłaby jedna z ostatnich rzeczy, jaką bym powiedziała o tej historii. Naprawdę ma ona w sobie więcej mroku niż niektóre powieści dla tzn. "młodych dorosłych", zadaje pytania, które prowokują do przemyśleń oraz dyskusji, a niektóre fragmenty nie można określić inaczej niż ostre. Kolejny więc raz nie zgodzę się z promowaniem "Akademii Dobra i Zła", jako książki dla dzieci. Sądzę też, że fani "Rywalek" mogą się trochę zdziwić tym, o czym naprawdę jest ta trylogia.

Po przeczytaniu drugiego tomu "Akademii Dobra i Zła" utwierdziłam się w przypuszczeniu, że trylogia ta zostanie jedną z moich ulubionych. Mogę Wam polecić zarówno część pierwszą, jak i jej kontynuację - "Świat bez książąt", którą nawet uważam za lepszą (jak widać są wyjątki od reguły). "Akademia Dobra i Zła" z pewnością przypadnie do gustu fanom serialu "Once Upon a Time" oraz "Supernatural" z powodu baśniowego, acz mrocznego klimatu.

Najciekawsze cytaty z drugiego tomu "Akademii Dobra i Zła" znajdziecie również na moim tumblrze: Nicole's quotes.

Premiera: 23 września 2015 r.
Seria: Miętowa
Powieść w jednym tomie
Liczba stron: 318
Ocena: 6.5/10

W życiu każdej osoby przychodzą chwile, gdy przeżywa sytuacje po raz pierwszy. Czasami nawet nie zauważa się tego od razu, choć po pewnym czasie można stwierdzić z zadumą, dumą lub zaniepokojeniem, że to były nasze pierwsze koty za płoty. Co mogło być takim momentem w życiu szesnastoletniej Ady?

Ada nigdy nie sądziła, że życie może się tak bardzo skomplikować i to w tak krótkim czasie. Powoli zaczęła godzić się z myślą, że nie układa jej się teraz najlepiej z chłopakiem. W domu też nie jest za ciekawie pod czujnym okiem ojca. Jakby tego było mało rozpoczyna pracę, jako opiekunka, co również wprowadza do jej życia kolejny zamęt. A gdy pojawia się ten trzeci, to Ada nie wie już, co powinna zrobić.

Często czytając książki młodzieżowe, skierowane do młodzieży, o młodzieży właśnie, pisane przez dorosłych autorów myślę sobie, że coś jest nie tak, ponieważ młodzi ludzie wcale tacy nie są. Niektóre zachowania, wyrażenia, czy wzorce są absolutnie abstrakcyjne i nie mają nic wspólnego z prawdziwym życiem. Czytałam już parę książek polskich autorów i mogę powiedzieć, że na pewno Ewa Nowak rozumie młodzież. Wie, jak to wygląda, co się czuje, co przeżywa i jak.

 

"Pierwsze koty" nie wydają się być historią wymyśloną. Dla Warszawiaków tym bardziej, ponieważ autorka opisuje miejsca, które mogą dobrze kojarzyć. To mogłaby być opowieść mijanej obok dziewczyny, to mogłoby dotyczyć znajomej ze szkoły. Taki realizm lubię oraz podziwiam w czytanych obyczajowych powieściach dla młodzieży.

Historia w "Pierwszych kotach" rozwija się w ciekawy sposób, jednak pod koniec wytworzył się jakiś dziwny klimat, ponieważ kilka ostatnich rozdziałów wydaje mi się być napisanych na szybko. Ludzie wokół Ady zdradzają swoje tajemnice i opowiadają jej swoje historie, co nie byłoby złe, gdyby miało miejsce tylko raz, a upchnięcie na ostatnich stronach kilku takich momentów wydało mi się trochę nienaturalnie. Samo zakończenie mi się jednak podoba. Ewa Nowak zazwyczaj pozostawia otwarte drzwi dla wyobraźni czytelnika, który może się zastanawiać, jak potoczyło się życie Ady i jej najbliższych.

Najnowsza powieść w serii "Miętowej" - "Pierwsze koty" naprawdę mi się spodobała. Co prawda ja nie odnalazłam siebie w głównej bohaterce tej książki, ale w innej już tak. Z tego powodu polecam Wam nie tylko ten tytuł, ale również cały cykl powieści w jednym tomie, które przedstawiają współczesne życie nastolatków z prawdziwymi problemami, które można bardzo dobrze znać z autopsji lub własnego otoczenia.

Baśń w jednym tomie
Liczba stron: 46
Ocena: 8/10
Książka do kupienia: tutaj

Wychowałam się na klasycznych baśniach, które czytałam nieskończoną ilość razy, zachwycając się rysunkami i przygodami bohaterów, które - przynajmniej w oryginalnych baśniach - nie kończyły się wcale tak dobrze. Z tego powodu, gdy pojawiła się możliwość przeczytania współczesnej baśni "Mali, Boli i Królowa Mrozu" to nie zastanawiałam się nad tym ani przez chwilę i wzięłam się za lekturę.

OPIS: Jeśli liczysz na baśń o wielkiej miłości, która zwycięży zło i przetrwa najcięższe próby, nie znajdziesz jej tu. Mali, Boli i Królowa Mrozu to opowieść o pięknym ogrodzie, który bezpowrotnie został ścięty przez lodowy miecz złej Królowej. Przeczytasz historię o zaniedbaniu, ogromnej stracie i wielkiej rozpaczy. Ale poznasz też pokorę, z jaką człowiek przyjmuje swój los oraz siłą, jaką ma w sobie, by puste serce wypełnić nowym tchnieniem...

Być może nie uwierzysz, ale rzecz miała miejsce naprawdę i to całkiem niedawno! Jak to się mówi, baśń ta została oparta na faktach. Uważaj zatem na mroźny śpiew Królowej, pilnie strzeż, których kochasz, i nigdy nie pozwól zabrać swojej miłości!

"Mali, Boli i Królowa Mrozu" to debiut literacki Małgorzaty Sobczak, kulturoznawczyni oraz absolwentki dziennikarstwa. Utwór ukazał się niecałe dwa miesiące temu. Jest to niewielka książka, ma zaledwie 46 stron, jednak wszyscy czytelnicy wiedzą, że nieważna jest ilość stron, lecz treść jaką na nich znajdziemy, ponieważ nawet opowiadanie złożone z kilkuset słów, czy wiersz składający się z kilkudziesięciu wyrazów mogą mieć równie olbrzymie przesłanie, co tysiąc stronicowe tomisko.

"Mali, Boli i Królowa Mrozu" to książka napisana bardzo starannie i niezwykle dobrze, co z doświadczenia mogę powiedzieć, nie wszystkim debiutantom wychodzi. Tutaj zachowano klimat klasycznych baśni, ich konstrukcję i specyficzny język, którym na pewno nie jest łatwo władać i to w tak naturalny sposób, w jaki zrobiła to Małgorzata Sobczak.

Opowieść jest bardzo płynna, a przejścia z jednych narratorów na kolejnych mają miejsce bez problemów. Szybko dowiadujemy się, jakie są cele naszych bohaterów, jednak nie wiemy, jak to się skończy, dlatego tym przyjemniej się czyta. Zakończenie, jak i sama opowieść dają do myślenia, więc warto poświęcić trochę czasu na przemyślenie poruszonych kwestii.

Jak przystało na baśń "Mali, Boli i Królowa Mrozu" przyozdobiona jest niesamowitymi ilustracjami autorstwa Pauliny Kozickiej. Są one niekonwencjonalne, a kreska i kształtowanie postaci specyficzne i choć często kręcę nosem na rysunki w książkach, zwłaszcza tych dla młodszych czytelników, to jednak w przypadku tej opowieści mają one w sobie to coś. Warto samemu to ocenić!

"Mali, Boli i Królowa Mrozu" to utwór literacki, który naprawdę przypadł mi do gustu. Jest to książka napisana bardzo dobrze, znajdziemy tutaj wszystkie konwenanse znane nam z klasycznych baśni oraz oczywiście mądre przesłanie. Jeżeli tak, jak ja uwielbiacie oryginalne baśnie, jak również ich współczesne interpretacje, to odnajdziecie się w tej opowieści.

Tytuł oryginału: L'ordine delle cose
Premiera: 17 sierpień 2015 r.
Powieść w jednym tomie
Liczba stron: 208
Ocena: 9/10

"Świat to dżungla, nawet dzieci o tym wiedzą. A w dżungli trzeba walczyć o przetrwanie."

Życie nie było łagodne dla Sabriny, jednak ona postanawia mimo bolesnej straty patrzeć z ufnością w przyszłość. W końcu pracuje w jednym z najlepszych miejsc na świecie - w firmie Desire, gdzie tworzy bajki dla najmłodszych użytkowników sieci. Wydaje się, że wszystko idzie w dobrym kierunku, ponieważ taki już jest porządek rzeczy. Sabrina poznaje jednak Maxa, tajemniczego chłopaka, który powoli zmienia jej spojrzenie na świat...

Są różne rodzaje wizji przyszłości, które znajdziemy w książkach. Takie, które są bardzo możliwe, jak "Igrzyska Śmierci"; inne są tylko fantazją bez większej szansy na spełnienie, jak "Niezgodna" - choć nadal świetnie się to czyta! - a niektóre wydają się być po prostu przepowiedzianą przyszłością. Jakby to była kwestia dni, a nie dziesiątek lat...

Realizm "Porządku rzeczy" jest zatrważający. Nie ma tu wielkich zaraz, zniszczonego świata, czy walki na śmierć i życie w celu przetrwania. Jest za to olbrzymia strona internetowa, której celem jest "zaspokojenie gustu klientów, a nie ich kształtowanie". Strona przyszłości, na której znajdzie się wszystko od porad medycznych, poprzez kącik z baśniami dla dzieci, kończąc na filmikach z egzekucji służących przestrodze, ale i rozrywce...

Główna bohaterka powieści, Sabrina, jest autorką kącika z baśniami dla dzieci, gdzie opowiada historię złotowłosej księżniczki Cindy, którą czeka świetlna przyszłość z wymarzonym księciem. Opowieść ta jest prezentowana między rozdziałami i mimo elementów, które znajdziemy w klasycznych baśniach, to mamy rzeczy, które wydają się być "metką" dzisiejszych czasach, co odkryjecie czytając książkę. Zostało to poprowadzone genialnie, choć trzeba też powiedzieć, że równocześnie przejście od odcinka do kolejnej części baśni nie było takie płynne, następne fragmenty wydawały się być oderwane od siebie.

W "Porządku rzeczy" jest wiele słów z angielskiego, zaczynając od nazwy firmy, dla której pracuje Sabrina - Desire, a kończąc na jej 'nicku' na stronie z bajkami dla najmłodszych - Fairy Queen. Wszystko pięknie, ponieważ ja bez problemu się odnalazłam w tych wszystkich nazwach, ale też nie każdy zna te słowa, więc zabrakło mi przypisów z tłumaczeniami, ewentualnie samego przetłumaczenia.

"Wyrazić swoje niezadowolenie, opinie, to jedno… A wziąć na siebie konsekwencje tych opinii, to już zupełnie coś innego."

Rozwój akcji w "Porządku rzeczy" jest zaskakujący. Cała książka ma w sobie taki pewien baśniowy klimat. Jest napisana w sposób specyficzny, tak że nasza bohaterka wydaje się być bujająca w obłokach, patrząca na świat przez mgiełkę zmiękczającą kontury, jednak Sabrina jest również bardzo młoda i ma jeszcze sporo przed sobą.

W tej książce znajdziecie również to, co tak bardzo lubię w samym wydawnictwie Dreams. Po pierwsze jest to książka autora nieamerykańskiego/ brytyjskiego. Za to włoskiej autorki popularnej w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Co prawda to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością, ale jestem głodna na więcej jej książek. Po drugie "Porządek rzeczy" jest naprawdę porządnie wydany. Mamy ładną obwolutę i typową dla wydawnictwa Dreams okładkę, która osobiście bardzo mi się podoba. A po trzecie... cena jest dostosowana do ilości stron. Rzadko już dzisiaj znajdziemy książkę za mniej niż 35-37 zł, a tu proszę mniej stron, mniejsza cena, a jako bonus 10 % jest przekazywane na cele charytatywne.

"Porządek rzeczy" zdecydowanie ląduje na mojej liście najciekawszych książek tego roku - oraz oczywiście otrzymuje oficjalną pieczątkę oznaczającą, że książkę można kupować w ciemno, ponieważ jest tak wyjątkowa. Nie ważne jaki gatunek lubicie najbardziej, ponieważ "Porządek rzeczy" to powieść, która da każdemu temat do przemyśleń. Polecam!

Najciekawsze cytaty z "Porządku rzeczy" znajdziecie na moim tumblrze: Nicole's quotes!

Tytuł oryginału: Dangerous Deception
Seria: Niebezpieczne istoty
Tom: 2/???
Liczba stron: 291
Ocena: 5/10.

"Niebezpieczne złudzenie" to kontynuacja "Niebezpiecznych istot", pierwszego tomu nowej sagi autorek "Kronik obdarzonych" z nowymi bohaterami, nowymi problemami i nowym niebezpieczeństwem...

Miłość nigdy nie jest prosta, a zwłaszcza gdy chodzi o Ridley, ponieważ wszyscy wiedzą, że są dobre dziewczyny, złe dziewczyny i Ridley Duchannes. Jednak to dopiero początek góry lodowej, ponieważ Ridley zniknęła, rozpłynęła się w powietrzu. Jej chłopak Link nie zamierza jednak tak tego zostawić i wraz z przyjaciółmi rusza na poszukiwania zaginionej syreny. Pragnie im pomóc Lennox Gates, który ma w tym jednak własny cel.

To, co w "Niebezpiecznych istotach" było wątkiem w tle, teraz stało się najważniejszym punktem fabuły. Akcja idzie w zupełnie innym kierunku i poprzez wiele przystanków doprowadza nas ostatecznie do Nowego Orleanu. Niestety nie ma tak wiele samego miasta w tej powieści, jednak i tak nie jest nudno!

“Piosenki nie muszą się rymować. Powinny przemawiać do uczuć. O to właśnie chodzi w muzyce. Te wszystkie słowa i nuty to jedynie inna forma powiedzenia komuś, że kochasz albo że masz złamane serce, albo też że masz w sobie tyle wściekłości, by kogoś zabić.”

Bardzo podobało mi się to, jak akcja "Niebezpiecznego złudzenia" jest poprowadzona. Wiele punktów narracji, a do tego takie ala rozwiązywanie zagadki, gdy wszyscy szukają Ridley i powoli odkrywają, jaki był prawdziwy powód jej porwania, aż do kulminacyjnego momentu. Naprawdę przyjemnie czytało się książkę, w której tak plastycznie poprowadzono fabułę od wątku do wątku.

1. Niebezpieczne istoty - recenzja
2. Niebezpieczne złudzenie

Choć czytało się przyjemnie, to na pewno nie było łatwo, a to z powodu naprawdę okropnego stylu oraz języka. Początek "Niebezpiecznego złudzenia" był istną katorgą, a potem się jakoś przyzwyczaiłam. Jednak co chwilę zdarzały się zdania, które wytrącały mnie z tego stanu równowagi i od nowa musiałam się wpasowywać w historię. Nie zmieniło się to więc od pierwszego tomu i skutecznie odstrasza mnie od sięgnięcia po "Piękne istoty". Z przykrością muszę powiedzieć, że oba tomy są według mnie jednymi z najsłabiej napisanych książek pod względem oczywiście językowym.

Nie za ciekawie wyszło również ze szczegółami, które uzupełniały fabułę. Sama już nie wiedziałam, czy zostało to odłożone na kolejne części, czy może po prostu skurczone do minimum, ponieważ były momenty opisane z najwyższą dokładnością, które tak właściwie niewiele wnosiły do fabuły lub nawet nic, a to co mnie interesowało zostało ledwie liźnięte. Tak bardzo brakowało mi wyjaśnień, a samo zakończenie zostało skrócone do minimum, było nagłe i dlatego moim zdaniem przeszło też bez większego oddziaływania.

Fajny za to był jeden z wątków, który skojarzył mi się z "Supernatural", ponieważ tam również go poruszono, tylko w trochę inny sposób. Gdy się pojawił zaczęłam myśleć o tym, że w sumie z grubsza mogłaby być to seria, która przypadnie do gustu fanom serialu ze względu na istoty ciemności, czy chociażby nazwy rozdziałów, które są tytułami znanych albumów rockowych, więc zostawiono je w oryginale. Niby szczegół, a jednak przyjemniej się czyta.

"Niebezpieczne złudzenie" to pozycja, obok której nie przejdą obojętnie fani "Kronik obdarzonych", choć oczywiście trzeba pamiętać o tym, że nowa saga "Niebezpieczne istoty" jest spin-offem, a więc nie uniknie się tutaj istotnych informacji z poprzednich części.

PS. Na blogu trwa nowy konkurs. Zachęcam do wzięcia udziału :)

Kilka dni temu na moim blogu pojawił się wywiad z Krzysztofem Królem - znajdziecie go tutaj! Dzisiaj za to możecie spróbować swoich sił w konkursie, gdzie do wygrania są aż trzy książki jego autorstwa "Kodeks wygranych. X przykazań człowieka sukcesu. Wyd. 2". Jest to wspaniałe wydanie w twardej okładce, z zakładką oraz płytą DVD. Zaczynam zazdrościć zwycięzcom! Nie jest to typowa książka, o których możecie poczytać na moim blogu, ale hej!, nie każdy żyje fantastycznymi powieściami, za to każdy potrzebuje czasami trochę motywacji, więc stwierdziłam, że możemy spróbować z książką nie z mojej tematyki, ponieważ może się okazać, że będzie to książka, której właśnie szukacie!

Regulamin:

1. Organizatorem konkursu jest właścicielka bloga "Książki są zwierciadłem duszy..." znajdującego się pod adresem http://bucherwelt.blogspot.com/.

2. Konkurs trwa od 31 lipca (dzisiaj) do 14 sierpnia 2015 r. do północy. Wszelkie późniejsze zgłoszenia nie będą brane pod uwagę.

3. Wyniki zostaną ogłoszone w przeciągu 7 dni od zakończenia konkursu w tym poście.

4. Sponsorem nagród w konkursie o wartości 134,70 zł (słownie sto trzydzieści cztery złotych siedemdziesiąt groszy) jest wydawnictwo Helion, za co serdecznie dziękuję! Nagrodami są trzy nowe egzemplarze książki "Kodeks wygranych. X przykazań człowieka sukcesu. Wydanie 2" autorstwa Krzysztofa Króla.
5. Zasady konkursu:

a) w czasie wyszczególnionym w punkcie 2 należy napisać w komentarzu (lub wysyłając do mnie E-maila) odpowiedź na podane poniżej zadanie konkursowe;

b) w konkursie mogą brać osoby zamieszkałe na terenie Polski i Niemiec;

c) wraz z zgłoszeniem proszę o napisanie adresu e-mail;

d) jeżeli posiadacie blog/fanpage byłabym wdzięczna za podlinkowanie konkursu;
e) jedna osoba może wygrać jedną książkę.

6. Zadanie konkursowe:
Napisz o tym, co Cię motywuje do czytania książek!

Forma oczywiście dowolna; może to być tylko krótkie zdanie, rysunek, grafika, filmik, origami, co tylko zapragniecie!

7. Prawo do składania reklamacji, w zakresie niezgodności przeprowadzenia konkursu z regulaminem, służy każdemu uczestnikowi w ciągu 7 dni od daty wyłonienia laureata. Można je zgłaszać na mojego maila: nicole.k@poczta.onet.pl.

8. Zastrzegam sobie prawo do zmiany regulaminu w dowolnym momencie, o czym uczestnicy konkursu zostaną poinformowani.

Chętni do zmotywowania i bycia zmotywowanymi? Powodzenia!

Edit:

WYNIKI KONKURSU!!!

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi i te pod potem i te przesłane mi na maila, Wasze motywacje do czytania są bardzo inspirujące! Jednak książki mam tylko trzy i dlatego otrzymują je...

Ala Bola, Robert Cynkier i SKAHIO!

Gratuluję! ♥ A wszystkich zapraszam na kolejne konkursy już wkrótce!

O mnie

“Reading is one of the joys of life, and once you begin, you can't stop, and you've got so many stories to look forward to.”

Znajdź mnie

Kontakt

Niedługo na blogu

Polecane

Archiwum

Ulubione

Deviantart