Po tragicznym wypadku zeszłego lata, który skończył się śmiercią siostry Vanessy, wraca ona do Bostonu, aby skończyć szkołę i na nowo poukładać sobie życie, w którym nie ma już jej ukochanej Justine. Dziewczyna musi zmierzyć się nie tylko z egzaminami końcowymi i szukaniem uniwersytetu, ale próbuje również zapobiec całkowitej przemianie w syrenę. Vanessa myślała, że pogrzebała zło na dnie oceanu, jednak wody zaczynają odmarzać... Czy syreny mogły przeżyć tyle miesięcy w mrocznej głębi?
"Głębia" to drugi tom trylogii o mitycznych syrenach będących równocześnie kobietami kuszącymi i śmiertelnie niebezpiecznymi. Tricia Rayburn niebanalnie przedstawiła proces przemiany zwykłej dziewczyny w syrenę i wszystkich trudności, jakie z tego wynikają. Wydawać by się mogło, że nie jest to aż tak skomplikowane, gdyż Vanessa musi tylko zaznawać kąpieli morskich i pić słoną wodę. Najlepiej z glonami. Nie brzmi trudno? Jak jednak robić to w środku miasta oddalonego o setki kilometrów od morza? Nie wspominając o mniej znanym fakcie, który głosi, że aby syrena mogła przeżyć takie oddalenie musi się karmić uwagą mężczyzn, co zazwyczaj kończy się dla nich niezbyt dobrze... Zwłaszcza, gdy masz chłopaka, którego naprawdę kochasz.
W drugiej części poznajemy znakomicie interesującego męskiego bohatera, który jest całkowicie inny od nudnego Simona i to jest właśnie najgorsze, ponieważ jestem pewna, że Tricia Rayburn w finałowej książce znów połączy Vanessę i Simona. Jakże by inaczej? Jednak będę to przeżywać, ponieważ Parker jest tak niesamowicie interesującym bad boyem, jakich mało, a zmarnuje się, ponieważ pójdzie potem w odstawkę. Zaczynam nienawidzić trójkąty w książkach młodzieżowych. Zazwyczaj bohaterka wybiera nie tego faceta, co trzeba. Dlaczego tak właśnie jest? Pół biedy, gdy obaj męscy bohaterowie są tak cudowni i obu kocham, ale gdy ten "jeden jedyny" jest nudny, jak flaki z olejem, wiecie po prostu chodzący ideał, to nie pozostaje nic innego niż załamywanie rąk nad zmarnowanym wątkiem. Nie wiem, czy bardziej mnie to denerwuje, czy smuci. Ktoś powinien położyć temu kres!
"Głębia" spodobała mi się bardziej niż jej poprzedniczka "Syrena" i dlatego jestem bardzo ciekawa rozwiązania wszystkich wątków w finałowej części zatytułowanej "Mroczna toń". Wewnętrznie mam nadzieję, że autorka mnie nie zawiedziecie aż tak bardzo z tym wątkiem miłosnym, ponieważ poza tym udowodniła, że potrafi świetnie wykreować fabułę. Książkę Wam polecam, gdyż w porównaniu z amerykańskim rynkiem książek o syrenach mamy naprawdę mało, więc też łatwiej trafić na coś gorszego. Na szczęście seria "Syrena" nie zalicza się do tej kategorii.
Ogólna ocena: 9/10.
Tytuł oryginału: Undercurrent Seria: Syrena Tom: 2 Liczba stron: 366 Gatunek: Fantasty Wydawca: Dolnośląskie
Czy ktokolwiek spodziewałby się, że twardo stąpająca po ziemi niemiecka prawniczka pod wpływem tajemnicy z przeszłości dość spontanicznie wyląduje na drugim końcu świata? Sama Diana by tego nie przypuszczała. Mając w ręku kilka mglistych wskazówek wyrusza na Cejlon, aby okryć, co sprowadziło na jej rodzinę nieszczęście ponad sto lat temu... Wyjazd jest równocześnie darem i ucieczką. Diana spełnia ostatnią wolę ukochanej ciotki pragnąć równocześnie poukładać sobie życie na nowo. Na pewno zabraknie w nim miejsca dla niewiernego męża. Poszukiwania mogą jednak przynieść zaskakujące rezultaty i na zawsze odmienić Dianę.
"Wyspa motyli" w Niemczech stała się bestsellerem z dnia na dzień. Książka rozeszła się w nakładzie 250 tysięcy egzemplarzy, a to w niecały rok po premierze. Powieść kusząca poetyckim tytułem i zachęcającym sloganem przywędrowała w lipcu do Polski. Piękna okładka przyciąga wzrok natychmiastowo, a opis ma w sobie coś intrygującego, co przyciąga i zachęca czytelnika do lektury.
Najbardziej w książce spodobały mi się fragmenty, gdy autorka porywała czytelnika do XIX wieku, gdzie poznawaliśmy powoli losy prababki Diany. Zupełnie się nie spodziewałam, że nagle trafię do przeszłości i będę poznawać losy angielskiej rodziny, która zrządzeniem losu trafiła na drugi koniec świata. Były one długie i szczegółowe, co tym bardziej mnie cieszyło, ponieważ rozdziały ze współczesności nie miały już tej magii. Wypadały dość blado przy kolejach życia Grace. Nie powiem, że z tego powodu "Wyspa motyli" mi się nie spodobała, ponieważ tak nie jest. Zachwyciły mnie opisy,a zwłaszcza te dotyczące zamierzchłych czasów. Nie było jednak zaskoczenia na końcu lektury. Na samo rozwiązanie głównej zagadki wpadłam już przed połową książki, więc większego zaskoczenia nie doświadczyłam przy czytaniu finału, choć też nie spodziewałam się, że niektóre brakujące szczegóły mogą być tak wstrząsające.
Jestem pewna, że "Wyspa motyli" zachwyci i wciągnie wiele osób. Na swój sposób historia ta jest magiczna, ponieważ łączy w sobie świetnie opisaną przeszłość i teraźniejszość dwóch młodych kobiet, których losy napawają nadzieją. W powieści znalazł się również mały polski akcent... Jaki? Dowiecie się, jeżeli zdecydujecie się zapoznać z tą niezwykłą książką.
Ogólna ocena: 7/10. Tytuł oryginału: Die Schmetterlingsinsel Powieść w jednym tomie Data premiery: 17 lipiec 2013 r. Liczba stron: 461 Wydawca: Otwarte
Podziel się
Jako morska istota pewnego dnia przed Elodie pojawia się Gordian. Tajemniczy. Magiczny. Oszałamiający. Odtąd nie może przestać o nim myśleć, o jego turkusowo-zielonym spojrzeniu, jego dłoniach, które dotykają jej z zaciekawieniem. I zaczyna się domyślać, jakie tajemnice rzeczywiście kryje w sobie ocean i jak bardzo jej osobiste przeznaczenie jest związane z mrocznymi legendami Wysp Normandzkich.
Upojna saga miłosna z zapierającym dech w piersi krajobrazem wybrzeża wyspy Guernsey w tle -- wstęp do porywającej morskiej trylogii.
Tytuł oryginalny: Meeresflüstern Seria: Morza szept Tom: 1/3 Ilość stron: Wydawnictwo: Dreams
Morza szept: 1. Morza szept
2. Meeresrauschen (Morza szum)
3. Meerestosen (Morza ryk/grzmot/huk)
Podziel się
Nikt nie wie, dlaczego dotyk Julii zabija.
Bezwzględni przywódcy Komitetu Odnowy chcą wykorzystać moc dziewczyny, aby zawładnąć światem. Julia jednak po raz pierwszy w życiu się buntuje. Zaczyna walczyć, bo u jej boku staje ktoś, kogo kocha.
1. Urodziłam się tego samego dnia, co Justin Timberlake, ale 14 lat później.
2. Mój ulubiony kolor to chabrowy. Mam mnóstwo ciuchów w tym kolorze oraz parę conversów.
3. Mieszkam w Niemczech na wsi od trzech lat. Chodzę do szkoły w miasteczku i tak, mam wszystkie lekcje po niemiecku.
4. Nienawidzę wsi. Ja chcę do miaaaasta!
5. Pochodzę z Gorzowa Wielkopolskiego.
6. Znam trochę hindi.
7. Chodziłam do szkoły muzycznej, gdzie nauczyłam się grać na pianinie. W połowie czwartego roku musiałam zrezygnować, ponieważ grożono mi wywaleniem ze szkoły, jeżeli... nie zaśpiewam kolędy na wigilii.
8. Nadużywam słowa YOLO we wszystkich możliwych znaczeniach.
9. Odkąd zaczęłam dostawać oceny (kiedyś zaczynało się to dopiero w czwartej klasie podstawówki) zawsze(poza jednym jednym razem na półrocze w pierwszej gimnazjum) byłam prymusem, a najniższa średnia jaką miałam to 4,78.
10. Od dwóch lat mam średnią 5,5 na koniec roku(polską oczywiście).
11. Mam zielono-szare oczy ze złotymi plamkami, co jest wymieszaniem szarych i brązowych oczów rodziców.
Moje oko. :D
12. Mam młodszą siostrę. :C
13. Pierwsza książka, jaką kiedykolwiek przeczytałam to "Dwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi".
14. Odkąd pamiętam rodzice malują mi pokój na różowo, co jest straszne. Czemu nikt mnie nie słucha, gdy mówię, że nie lubię różowego?!
15. Nie oglądałam telewizji od dwóch lat.
16. Moim ulubionym owocem jest arbuz.
17. Nie cierpię pomidorów, papryki i ogórków kiszonych, a za to uwielbiam brokuły i szpinak.
18. Najbardziej lubię pić sok mango lub colę waniliową. Mniam!
19. Jestem pedantką i zawsze muszę mieć wszystko poukładane, inaczej nie mogę spać.
20. Nie lubię Facebooka, ale go używam, bo to najłatwiejszy sposób, aby obecnie się z kimś skontaktować.
21. Jedyna lektura, która mi się nie spodobała to "Mały książę". Dla mnie była to historia o chłopcu, który uważał, że śmierć pozwoli mu wrócić do domu. Taaaak jasne.
22. Mam papugę o imieniu Filip, która tak naprawdę jest samiczką. Dowiedziałam się o tym, gdy zniosła pierwsze jajko. Swoją miłość do mojej rodziny wyraża głośnym darciem dzioba, gdy tylko ktoś wstanie z łóżka, a zazwyczaj jest to mój tata o 6 rano.
23. Mam bzika na punkcie książek mitologicznych(jeżeli są dobre, bo np. P.C. Cast nie cierpię).
24. Nie lubię erotyki w książkach.
25. Odkąd pamiętam prowadzę pamiętnik. Poszczególne zeszyty mój kolega nazwał kiedyś 'tomami' i tak już zostało. Obecnie piszę więc 14 tom pamiętnika, gdzie zapisuję wszystko. Od przeczytanych książek z datami, po wszelkie hasła i rzeczy do zrobienia. Porządek musi być!
26. Nie umiem gotować. Jestem kuchennym beztalenciem, raz podpaliłam nawet wodę.
27. Lubię jeść popcorn popijając go barszczem czerwonym. ;)
28. Jestem uzależniona od emotikon. Ciągle ich używam!
29. Lubię seriale Disneya i się tego nie wstydzę! Poza Czarodzieje z Waverly Place i tymi nowymi Nadzdolni, Austin i Ally i Taniec rządzi, których nie lubię.
30. Cztery razy zmieniałam szkołę ze względu na przeprowadzki.
31. Zostanę lekarzem, ale wciąż zastanawiam się nad specjalizacją: onkologia czy choroby zakaźne. Zostanę albo szalonym naukowcem, albo wykładowcą, kto wie!
32. W przyszłości przeprowadzę się do Anglii.
33. Kiedy byłam młodsza namiętnie kupowałam wszystkie gazetki. Od kilku lat nie kupuję gazet wcale, chyba że są plakaty z gwiazdami, które szczególnie lubię.
34. Jestem uczulona praktycznie na wszystko, w tym czekolada, duuużo owoców i każdy rodzaj mięsa. Jednak najgorsze uczulenie mam na krewetki, a wręcz kocham owoce morza!
35. Pływałam kiedyś z delfinami! :)
36. Moje naturalne włosy mają nieznany mi odcień brązowego, ale obecnie mam czarne włosy i muszę poczekać aż mi odrosną naturalne, aby móc je pofarbować na rudo!
Ja od prawej.
37. Uwielbiam chodzić do kina(i wolę Heliosa, bo w Multikinie jest strasznie zimno!) Gdyby nie koszty robiłabym to o wiele częściej.
38. Mam najmniejszego I-poda świata w złotym kolorze. :D
39. Jestem uzależniona od tumblr'a. Wchodzę na niego kilka razy dziennie! Oto mój tumblr zapraszam!
40. Jestem graficznym beztalenciem, nawet w paintcie nie potrafię zrobić prostej kreski, dlatego mam własnego grafika! :D
41. Namiętnie zbieram błyszczyki coca coli. Nie mam tylko żółtej fanty!
42. Oglądam dużo seriali. Uwielbiam Grę o Tron, Once Upon a Time, Revenge, Sherlocka(BBC), Jak poznałem waszą matkę oraz Dr. House. Z przyzwyczajenia oglądam PLL, Glee i TVD. Ostatnio zaczęłam Elementary, Teen Wolfa i Pod kopułą. Trochę tego jest.
43. Jak się zdenerwuje najlepiej pomaga mi... mycie naczyń. ;)
44. Zawsze mam pomalowane paznokcie.
45. Uwielbiam podróżować po świecie i zwiedzać różne muzea! Byłam już w Grecji, Hiszpanii, Egipcie, Turcji, Tunezji, Anglii, Włoszech i Czechach.
46. Mój czytnik nazywa się Edison.
47. Na tapecie na komórce i na komputerze mam Benedicta Cumberbatch'a. :D
48. Często przeżywam "fazy" związane z czymś, co mi się bardzo podoba. Przeszłam już przez fazę US5, Harry'ego Pottera, Zmierzchu, Igrzysk Śmierci, Percy'ego Jacksona, Indii, Bollywoodu, Pretty Little Liars. Teraz mam fazę na Sherlocka, a od zawsze w moim sercu obecna jest Anglia.
49. Misiek, z którym spałam do 14 roku życia nazywał się Louis(po Louisie z H2O xD).
Tak wygląda Louis.
50. Moim ulubionym aktorem jest Shah Rukh Khan. :)
Jeżeli ktoś jeszcze chce wziąć udział w zabawie, niech czuje się przeze mnie nominowany! :)
Podziel się
"Jeśli w twoich oczach jest ona, niebo znika."
Anselmo potrafi odczytywać wiadomości, które niesie wiatr. Kierując się wstęgami światła dostarcza tajemnicze przesyłki, jednak ostatnio coś się zmieniło. Linie zaczęły blaknąć, a potem zniknęły. Chłopak podejrzewa, że powodem jest jego miłość, oderwał oczy od nieba, żeby widzieć dziewczynę, którą pokochał...
Greta często siedzi w domu sama, dlatego uwielbia pomykać na swoim rowerze po ulicach Rzymu. Teraz na szczęście ma jeszcze Anselma, w którym się zakochała. Jej przyjaciółki postanawiają również odkrywać świat z wysokości siodełka. Lucia będzie miała rower w stylu Liberty, a Emma ostatnio zdobyła Holenderkę, choć nie tak piękną, jak ona sama.
"Nic nie dzieje się przypadkiem. Nic nie dzieje się koniecznie. Nic nie jest wiecznie."
"Jaskółczy lot" to krótka książka, nie ma się, co oszukiwać, jednak na tej niewielkiej ilości stron jest zawarta tak niezwykła oraz poruszająca historia, jakiej niektórym nie udaje się stworzyć mimo napisania tysiąca stron. Powieść ma kilka wątków, wszystkie się łączą i uzupełniają tworząc opowieść magiczną i piękną. Tak właśnie określiłabym historię, którą poznałam: piękna. Oba tomy trylogii mają oczywiście pewne wady, niektórym może przeszkadzać wiek bohaterów oraz czasami ich zachowanie nacechowane tą dziecięcą naiwnością, jednak jak dla mnie, nie są to minusy tak wielkie, żeby to wpłynęło na odbiór lektury.
Największym plusem "Jaskółczego lotu" jest oddziaływanie na emocje czytelników. Niemożliwością jest nieodczuwanie tych wszystkich uczuć, którymi książka jest wypełniona. To porywa czytającego sprawiając, że w czasie lektury świat przestaje istnieć. Nie myślcie sobie, że ta historia jest płytka, czy błaha. Tak nie jest! Wbrew wszelkim pozorom te książki są głębokie i zachęcające do refleksji. Mnie samą zaskoczyło, że taka niepozorna książeczka, między wierszami ukrywa tak wiele mądrości, uczuć i magii.
"Jaskółczy lot" zauroczył mnie jeszcze bardziej niż pierwsza część trylogii "Wiatr", choć już ją oceniłam bardzo dobrze. Ta historia jest całkowicie magiczna i czarująca, a jestem pewna, że jeżeli dacie szansę serii nie będziecie zawiedzeni i pokochacie te książki, równie mocno, jak ja. Ogólna ocena: 9/10.
Tytuł oryginalny: Aria - Il volo della rondine Seria: Wiatr Tom: 2/3 Ilość stron: 198 Oprawa: twarda Wydawnictwo: Dreams
Wiatr:
1. Wiadomość do mnie RECENZJA 2. Jaskółczy los
3. ???
Za możliwość lektury drugiego tomu tej niezwykłej historii dziękuję wydawnictwu Dreams.
Pierwszy wywiad na blogu i to z polską autorką! Kto by się spodziewał? Ja na pewno nie. :) Skorzystałam z okazji, gdyż w zeszłym miesiącu pojawiły się recenzje wszystkich, trzech tomów serii o Dorze Wilk, a wywiad będzie świetnym dopełnieniem.
***
Kiedy zaczęłaś myśleć o napisaniu książki? I jakie kroki powzięłaś w tym kierunku?
O tym, że będę pisać, wiedziałam od zawsze. Wiem, to brzmi dość zabawnie, ale już jako dziecko wiedziałam, że będę pisać książki. I pisałam, odkąd pisać się nauczyłam. Literatura to najbardziej stały element mojego życia. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym nie czytać, a w drugiej kolejności nie pisać. Poszłam na studia filologiczne, by robić obie rzeczy lepiej. Dziś nie wydaje mi się to konieczne.
Co było inspiracją do powstania serii o Dorze Wilk?
Seria o Dorze Wilk jest wypadkową mojej pasji do kryminałów i do fantastyki. Dlatego Urban Fantasy tak mi pasuje – to połączenie tego, co najbardziej lubię. Wymyśliłam sobie bohaterkę, której cechą charakterystyczną jest to, że przyciąga kłopoty i nic nie jest w jej życiu oczywiste, a później zaczęłam wymyślać przygody, które mogły jej się przydarzyć, ludzi i nieludzi, których mogła spotkać. A czysto praktyczną inspiracją było to, że chciałam odsunąć w czasie finalizowanie doktoratu, byłam zmęczona pracą ściśle naukową, czytaniem wyłącznie poważnych powieści i opracowań. Uznałam, że to idealny czas, by zająć się czymś mniej poważnym, co przypomni mi, że literatura to także zabawa, zarwane noce, obgryzanie paznokci z emocji i chichotanie z dowcipów – czyli wszystko to, czego nie uświadczysz w naukowych pracach.
Czy Dora, Miron oraz Joshua byli wzorowani na kimś z Twojego otoczenia?
Muszę zmartwić wszystkich, którzy na to liczą – nie, nie chodzi po polskiej ziemi pierwowzór żadnego z chłopaków. Wymyśliłam ich. I nawet jeśli, jak każdy pisarz, dałam im cechy różnych osób, które znam, to jest to tak wymieszane i przypadkowe, że nawet osoby, od których coś wzięłam, nie odnajdą się w produkcie końcowym.
Czy interesujesz się mitologią?
To jedna z moich pasji. Dużo czytam opracowań czy podań, mitologie z różnych zakątków świata, legendy czy słowniki. A później korzystam z tego, pisząc moje książki. Mam podejście niekanoniczne, czyli lubię sobie wymieszać postaci z różnych kręgów kulturowych. W Bogach celtycka Badb gra w kości ze skandynawskim Lokim, co, moim zdaniem, nie jest niczym dziwnym. Mam całkiem bogate zbiory mitologii z różnych stron świata i uważam, że są nieskończonym źródłem inspiracji.
Co sądzisz o nowym projekcie okładek?Wywołują one sprzeczne emocje w czytelnikach.
Cóż, dyskusja jest faktycznie burzliwa. Jako pisarz odpowiadam za to, co jest między okładkami, a na same okładki nie mam większego wpływu. Argumenty, które mi podał wydawca, uzasadniając mi zmianę okładek, mają sens. Pierwotna okładka „Złodzieja dusz” podobała się głównie dziewczętom. W połączeniu z blurbem, czyli opisem okładkowym, sugerowała, że powieść jest czymś, czym nie jest – czyli romansem, co dość skutecznie odstraszało męskiego odbiorcę i wiele kobiet, które romansów nie lubią. Zmiana okładki na etapie „Bogów…”, jakkolwiek kontrowersyjna, przysłużyła się serii – znacznie więcej osób kupiło powieść, dzięki czemu wydawca dostał konkretny sygnał – warto wydawać Jadowską. Dzięki temu na premierę „Zwycięzca bierze wszystko” nie musieliście czekać rok, ale kilka miesięcy. Myślę, że podobnie będzie z czwartym tomem. To są dobre nowiny i staram się na tym właśnie skupić. Nowe okładki lepiej pasują do charakteru serii. A że dziś lepiej sprzedają się okładki fotograficzne? Widocznie ludzie właśnie po takie okładki sięgają chętniej. Oswoiłam się z tym, jak wygląda nowa szata graficzna, podoba mi się, że wreszcie jest na okładkach ładne oznaczenie serii – na okładce „Złodzieja…” brakowało mi sygnału, że to pierwszy tom. Sądzę, że nowe ładnie będą wyglądać na półce. Ale mam nadzieję, że najważniejsze, mimo wszystko, jest to, co czytelnik znajdzie między nimi. Przynajmniej ja kupuję książki by je czytać, nie oglądać :)
Czy masz jakąś radę dla początkujących pisarzy?
Pamiętam rady, które adeptom pisania dawał Kres – nic lepszego nie wymyślę. Chcesz pisać, to zacznij od czytania, dużo i najlepiej dobrych rzeczy. I pisz, bez ćwiczeń nie ma efektów. To jak z rozwijaniem muskulatury – mięśnie nie pojawią się, bo tego bardzo chcesz a nic z tym nie robisz.
Czy masz motto życiowe?
Jak nie ja, to kto? To takie motto rodziny Jadowskich. Dziś rozwijam to sobie tak, że nikt za mnie nie zrealizuje moich marzeń i celów. I tego się trzymam, bo jeśli spróbujesz, masz szanse pół na pół – uda się lub nie, ale nie próbując, masz 100% pewności, że się nie uda.
Jaka jest Twoja ulubiona książka?
Mam bardzo wiele książek, które lubię, do których wracam, które czytałam po kilka razy, ale nie potrafię wskazać jednej. Gdybym wiedziała że wyląduję na bezludnej wyspie, mam nadzieję, że razem ze mną dotarłby tam wielki kufer z książkami albo czytnik ebooków wypełniony po brzegi i z bateriami słonecznymi, inaczej mogłabym oszaleć i wpław próbowałabym dotrzeć do najbliższej księgarni lub biblioteki.
***
Mam nadzieję, że wywiad Wam się spodoba, mi na pewno spodobały się odpowiedzi. :)
Podziel się
Dziękuję wszystkim za udział w konkursie, podlinkowania oraz polubienia. :) Odpowiedzi były naprawdę kreatywne, wzruszające lub zabawne! Mamy tutaj obrazek, wiersz, a nawet list. Wszystkie książki mnie zainteresowały, a te których nie czytałam zapisałam sobie na swoją listę bez końca. Niestety nagroda jest tylko jedna, więc...
Gabi Wts!
Serdecznie gratuluję i oczywiście życzę przyszłej, miłej lektury. :)
Pozostali uczestnicy niech się nie zniechęcają! Już niedługo kolejny konkurs, a nagrody będą zaiste kuszące!
Podziel się
Lipiec minął mi bardzo szybko, czego żałuję, bo już zaraz szkoła! :( Jednak udało mi się w tym miesiącu odpocząć i przy okazji poświęcić dużo czasu książkom papierowym i elektronicznym. :) Na półkę przywędrowało niewiele pozycji i dobrze, bo już nie mam gdzie ich stawiać i układam kupki na meblach. Poza tym obecnie ograniczam ponownie kupowanie, ponieważ zbieram pieniążki na Targi Krakowskie, gdzie obkupię się za wszystkie czasy. :D Niech więc będą dobre promocje!
Od góry recenzenckie: Dziewczyna w stalowym gorsecie - Kathryn Smith - Upadli.pl Ósemka wygrywa - Janet Evanovich - Fabryka Słów - RECENZJA Wiatr - Jaskółczy lot - Miriam Dubini -wydawnictwo Dreams Wiatr - Wiadomość do mnie - Miriam Dubini - jw. - RECENZJA Morza szept - Patricia Schröder - jw. Sekret Julii - Tahereh Mafi - wydawnictwo Otwarte - RECENZJA Pretty Little Liars. Rozpalone - Sara Shepard - jw. - RECENZJA Wyspa Motyli - Corina Bomann - jw. Piąta fala - Rick Yancey - jw.
Od lewej: Berberyjscy piraci - William Dietrich - kupione za 10 zł w Realu 52 powody, dla których nienawidzę mojego ojca - Jessica Brody - wygrana w konkursie Fabryki Słów Pocztówka z Toronto - Dariusz Rekosz - z wymiany Kompleks Atlantydy - Eoin Colfer - z wymiany
Znaleźliście coś dla siebie? :)
Podziel się
Piątego sierpnia wracam do szkoły, więc naprawdę polecam wszystkim innym nie narzekać i cieszyć się, że macie jeszcze cały miesiąc wolnego. W Niemczech wakacje nie dość, że trwają 6 tygodni, to do tego są ruchome, ale cóż mogę na to poradzić. Obrazek może zbyt dramatyczny, ponieważ do jesieni jeszcze daleko, jednak szkoła zawsze będzie mi się kojarzyła z tą porą roku. ;)
Podsumowanie wakacji 2013(czerwiec, lipiec) Przeczytane książki: 35 (pełna lista tutaj) Liczba stron: 11767 Stron dziennie: 193 Centymetry:wyzwanie osiągnięte Dodane posty: 43 Recenzje: 27 Odwiedziny: + 20038 = 98519 Nowi obserwatorzy: + 39 = 351 Nowe komentarze: + 694 = 5258 Najlepsza książka:Faza Szósta: Światło - Michael Grant Najgorsza książka: brak
Wyzwania Z półki: 9 Czytam Fantastykę: 15 Pod hasłem: 1 Z literą w tle: 1
Plany na sierpień
-przeczytanie minimum 10 książek
-napisanie zaległych recenzji
-nakręcenie 1 videorecenzji
-wybranie się do kina na ekranizację "Morza Potworów"
Poza tym oczywiście nauka, nauka i nauka... Choć i tak sierpień będzie jednym z lżejszych miesięcy w roku szkolnym...
Na blogu na pewno pojawią się recenzje książek: "Wiatr. Jaskółczy lot", "Dotyk Julii"(video), "Morza Szept"(video), "Wyspa motyli", "Piąta fala", "Tajemnice Gwen Frost" oraz "Przez bezmiar nocy". Co poza tym się nawinie, to zobaczymy. :)
"Głębia" to drugi tom trylogii o mitycznych syrenach będących równocześnie kobietami kuszącymi i śmiertelnie niebezpiecznymi. Tricia Rayburn niebanalnie przedstawiła proces przemiany zwykłej dziewczyny w syrenę i wszystkich trudności, jakie z tego wynikają. Wydawać by się mogło, że nie jest to aż tak skomplikowane, gdyż Vanessa musi tylko zaznawać kąpieli morskich i pić słoną wodę. Najlepiej z glonami. Nie brzmi trudno? Jak jednak robić to w środku miasta oddalonego o setki kilometrów od morza? Nie wspominając o mniej znanym fakcie, który głosi, że aby syrena mogła przeżyć takie oddalenie musi się karmić uwagą mężczyzn, co zazwyczaj kończy się dla nich niezbyt dobrze... Zwłaszcza, gdy masz chłopaka, którego naprawdę kochasz.
.JPG)
